Στις περιοχές της βόρειας Ελλάδας
εδώ και εκατοντάδες χρόνια οι μουσουλμάνοι συμβιώνουν με τους ορθόδοξους
χριστιανούς αλλά και με τις υπόλοιπες μικρότερες θρησκευτικές κοινότητες.
Ειδικά στη Δυτική Θράκη, λόγω της εξαίρεσης, της εκεί μουσουλμανικής κοινότητας
από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας όπως
καθορίζονταν από τη συνθήκη της Λοζάνης, το μουσουλμανικό στοιχείο έχει
ιδιαίτερα έντονη παρουσία. Με το τεράστιο κύμα αστυφιλίας που ξεκινάει από τα
μέσα του εικοστού αιώνα και το οποίο χαρακτηρίζει όλον τον ελλαδικό χώρο με τη
γιγάντωση των πόλεων και την εγκατάλειψη της υπαίθρου κυρίως ύστερα από τα
καταστροφικά γεγονότα της ναζιστικής κατοχής και του μετέπειτα αιματηρού
εμφυλίου πολέμου, έχουμε και την εγκατάσταση στην πόλη της Θεσσαλονίκης αρκετών
ελλήνων μουσουλμάνων από τη Θράκη. ‘Όπως τόσοι άλλοι κάτοικοι από όλες τις
περιοχές έτσι και αρκετοί μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης εγκαθίστανται στη
Θεσσαλονίκη προσδοκώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, εύρεση εργασίας και
δυνατότητα μόρφωσης. Παρά όμως αυτήν την μακρόχρονη συμβίωση και ενώ έχουν
περάσει περισσότερα από 90 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάνης οι έλληνες
Μουσουλμάνοι αντιμετωπίζονται ακόμα με προκατάληψη και δυστυχώς ως πολίτες δεύτερης
κατηγορίας αφού καταπατώνται ακόμα και τα πιο βασικά τους δικαιώματα. Ο κ,
Φερίτ Ισμαήλογλου, Αντιπρόεδρος του Μορφωτικού πολιτιστικού συλλόγου
Μουσουλμάνων Μακεδονίας-Θράκης μας μιλάει για τα προβλήματα αυτών των
συμπολιτών μας και τις υποσχέσεις της πολιτείας που έμειναν δυστυχώς μόνο
στα λόγια.
του Γ.Τσιτιριδη





